Tanie loty Bahamasair

Program Frequent Flyer nalicza faktycznie przebyte mile (miles flown).

Do programu można dołączyć po zgromadzeniu 250 mil; kategorie członkostwa oparte są na łącznej liczbie zebranych mil: Bronze (5 000–10 000), Silver (10 001–15 000), Gold (15 001–20 000) i Platinum (20 001+).

Karta Frequent Flyer zostaje wydana po osiągnięciu 10 000 mil. Korzyści zależą od poziomu i mogą obejmować dedykowaną kolejkę do odprawy, priorytet przy boardingu oraz bonusy milowe; szczegóły dostępne na stronie programu.

Bahamasair Holdings Limited, działające jako Bahamasair to linie lotnicze z siedzibą w Bahamasair House w Nassau na Wyspach Bahama. Jest to przewoźnik narodowy operujący regularnymi lotami do 15 miejscowości w obrębie kraju a poza tym do Hawany i czterech miast na Florydzie. Główną bazą lotniczą jest lotnisko Lynden Pindling International Airport, posiadające logo identyczne z liniami.

Linie lotnicze powstały w następstwie kryzysu naftowego lat 70-tych, kiedy to British Airways zaprzestały lotów na Bahamy a rząd przewidywał, że pozostałe linie pójdą w ślady za Brytyjczykami. Rząd Wysp Bahama powołał do życia Bahamasair, wykupując działalność Flamingo Airlines i Out Island Airways w 1973 roku. Początki działalności nie były wolne od problemów, takich jak nienajlepsze wyposażenie obsługi, słabe finanse czy struktura firmy. Wszystko to przyczyniło się do braku zaufania publicznego stanowiącego kolejny problem. Wkrótce jednak do użytku wprowadzono nowe Boeingi 737 i uruchomiono pierwszą międzynarodową trasę z Nassau do Tampa na Florydzie. Poza tym sprawdziły się przewidywania rządu i inne linie wycofały się z bahamskiego rynku, a Bahamasair zawładnęły znaczną jego częścią.

Do końca lat 70-tych, linie wprowadziły połączenia do kolejnych miast na Florydzie i w kraju, dzięki czemu umocniły swoją pozycję. Na początku lat 80-tych podjęto próbę rozszerzenia siatki połączeń o północno-wschodnie Stany Zjednoczone - loty do miast takich jak Filadelfia, Washington DC (Dulles) i Newark. Trasy te okazały się jednak mało dochodowe i zniknęły z rozkładu już w 1989 roku. W tym samym roku do floty wprowadzono maszyny Boeing 727, które jednak usunięto w wyniku politycznej ingerencji, co spowodowało znaczne straty finansowe linii.

Na początku lat 90-tych zakupiono maszyny De Havilland DHC-8, które zastąpiły Boeingi. Kilka lat później zgodnie z wymogami dotyczącymi przewozu pasażerów i cargo, do floty powrócił spełniający je Boeing 737 na trasy do Fort Lauderdale, Miami, Orlando i krajowego Freeport. Siatka połączeń przewoźnika obejmuje aktualnie miejscowości na Karaibach (Wyspy Bahama, Kuba, Dominikana, brytyjskie wyspy Turks i Caicos) oraz na Florydzie w USA.